Audiowizualni.pl

Serwis informacyjny polskich producentów filmów fabularnych, dokumentalnych, animowanych i programów telewizyjnych

Jesteś tutaj: Home Producenci zrzeszeni w KIPA Magic Production

Magic Production

Magic Production - Magdalena Nowacka
ul. Bluszcza 7a/16, 43-190 Mikołów
tel. (22) 845 42 44, fax: (22) 845 42 44
tel. kom. +48 505 119 896
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.   
www.magic-production.com 

Magic Production - mała niezależna firma producencka, założona w 2007 roku. Studio prowadzone jest przez Magdalenę Nowacką.

Magdalena Nowacka to absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach w zakresie politologii (dziennikarstwa i komunikacji społecznej) oraz kulturoznawstwa (filmoznawstwa i nowych mediów). Zajmuje się produkcją filmowo-telewizyjną. Jej publikacje ukazują się m.in. w piśmie o kulturze pt. „Opcje”. Współpracowała m.in. z Teatrem Śląskim (2006 - jako asystentka dyrektora artystycznego), Telewizją Polską, Instytucją Filmową „Silesia Film”. Zajmowała się post-produkcją filmowo-telewizyjną jako asystentka dyrektora studia Original Image w Londynie (2005).

Jako freelancer współpracuje m.in. z Python Studioss Ltd. czy Studio Design w Polsce, a także z firmą Arto Halonena Art Films Production AFP z Finlandii. W 2008 roku realizowała – jako kierownik produkcji – program dla TVP Polonia pt. „Bzik kulturalny”, sygnowany przez STF Projektor, a w 2007 roku wraz z Grupą Filmową Rekontrplan przygotowywała – także jako kierownik produkcji - program „Para w kuchni” dla Canal+, filmy dokumentalne oraz zajmowała się opracowywaniem projektów do Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Obecnie jest koordynatorem projektów filmowo-telewizyjnych w firmie Farat Film w Warszawie.

Jest m.in. współpracownikiem Adama Sikory i Ingmara Villqista (kieruje ich autorskimi projektami). W 2006 pracowała przy filmie dokumentalnym Sikory „Sówka Erwin” dla TVP 1 (współpraca reżyserska) i filmie fabularnym „Gigant” (kierownik produkcji/współpraca reżyserska). Obecnie przygotowują razem film fabularny „Ewa”.

Jej wcześniejszy związek (2002 - 2005) z Telewizją Polską zaowocował m.in. współpracą przy produkcji teatru telewizji „Prezent” (reż. Łukasz Wylężałek), filmie dokumentalnym „Boże Ciało” dla TVP 2 (współpraca realizacyjna) w reż. Adama Sikory, który w 2006 roku otrzymał nagrodę za reżyserię na Guangzhou International Documentary Film Festiwal (Chiny), Srebrnego Lajkonika na 46. Krakowskim Festiwalu Filmowym, a w 2005 roku na Ogólnopolskim Niezależnym Przeglądzie Form Dokumentalnych „Nurt” w Kielcach - Nagrodę Prezesa Zarządu TVP S.A. za „wstrząsający obraz humanitarnej katastrofy małego śląskiego miasteczka, stający się metaforą degradacji człowieka bez pracy i środków do życia”.

Magdalena Nowacka jest także członkiem założycielem Stowarzyszenia „Kulturalnego” Kontur, które m.in. od 2002 roku prowadzi Galerię Sztuki „Szara” w Cieszynie oraz managerem formacji muzycznej Morf, co zaowocowało takimi projektami jak m.in. projekt multimedialny „Morfologia Szarości” czy płyta „Formalina”. Współpracuje także ze studentami, głównie z Wydziału Radia i Telewizji im. Krzysztofa Kieślowskiego w Katowicach (m.in. projekty kierowane na Konkurs Filmów Reklamowych "Kodaka" czy realizacja etiud studenckich).

Filmografia:

  • 2010 - "Ewa" - film fabularny - reż. Adam Sikora & Ingmar Villqist - producent,
  • 2010 - "Wydalony" - film fabularny - reż. Adam Sikora - producent wykonawczy,
  • 2006 - "Gigant" - film fabularny - reż. Adam Sikora - współpraca reżyserska, kierownictwo produkcji,
  • 2005 - "Boże Ciało" - film dokumentalny - reż. Adam Sikora - współpraca realizatorska
  • 2004 - "Prezent" - Teatr TV - reż. Łukasz Wylężałek - sekretariat planu;

Etiudy:

  • 2009 - "Blisko", reż. Joanna Kaczmarek, op. Jacek Drygała – kierownictwo produkcji;
  • 2008 - "Supremax", reż. Wojciech Stupnicki, op. Jacek Kędzierski – kierownictwo produkcji;
  • 2008 - Konkurs Kodaka: „After Eight” realizacja Jacek Kędzierski – kierownictwo produkcji;

Teledyski:

  • 2010 - „Barbakan” zespołu Vavamuffin
  • 2009 - „Statek tonie” zespołu Oranżada

EwaWydalony, fot. Jacek Drygała

oprac. KIPA

Magic Production o swojej firmie

Założone w 2007 roku studio Magic Production prowadzone jest przez Magdalenę Nowacką. Należy do Krajowej Izby Producentów Audiowizualnych i jest współinicjatorem Sekcji Młodego Producenta.

Magdalena Nowacka jest absolwentką (2006) Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach w zakresie politologii (dziennikarstwa i komunikacji społecznej) oraz kulturoznawstwa (filmoznawstwa i nowych mediów). Ukończyła także studia podyplomowe (2010) – Zarządzanie w mediach na Akademii im. Leona Koźmińskiego w Warszawie. Zajmuje się produkcją filmowo-telewizyjną. Jej publikacje ukazują się m.in. w piśmie o kulturze pt. „Opcje”. Współpracowała m.in. z Teatrem Śląskim (2006 - jako asystentka dyrektora artystycznego i asystentka reżysera), Telewizją Polską, Instytucją Filmową „Silesia Film”. Zajmowała się post-produkcją filmowo-telewizyjną jako asystentka dyrektora studia Original Image w Londynie (2005).

Jako freelancer współpracuje m.in. Python Studioss Ltd. czy Studio Design w Polsce, a także z firmą Arto Halonena Art Films Production AFP z Finlandii. W 2008 roku realizowała – jako kierownik produkcji – program dla TVP Polonia pt. „Bzik kulturalny”, sygnowany przez STF Projektor, a w 2007 roku wraz z Grupą Filmową Rekontrplan przygotowywała – także jako kierownik produkcji - program „Para w kuchni” dla Canal+, filmy dokumentalne oraz zajmowała się opracowywaniem projektów do Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.

Obecnie jest koordynatorem projektów filmowo-telewizyjnych w firmie Farat Film w Warszawie. Jest m.in. współpracownikiem Adama Sikory i Ingmara Villqista (kieruje ich autorskimi projektami). W 2006 pracowała przy filmie dokumentalnym Sikory „Sówka Erwin” dla TVP 1 (współpraca reżyserska) i filmie fabularnym „Gigant” (kierownik produkcji/współpraca reżyserska). Magdalena Nowacka jest producentem debiutu reżyserskiego Adama Sikory & Ingmara Villqista pt. „EWA” oraz filmu „Wydalony” autorstwa Adama Sikory.

Jej wcześniejszy związek (2002 - 2005) z Telewizją Polską zaowocował m.in. współpracą przy produkcji teatru telewizji „Prezent” (reż. Łukasz Wylężałek), filmie dokumentalnym „Boże Ciało” dla TVP 2 (współpraca realizacyjna) w reż. Adama Sikory, który w 2006 roku otrzymał nagrodę za reżyserię na Guangzhou International Documentary Film Festiwal (Chiny), Srebrnego Lajkonika na 46. Krakowskim Festiwalu Filmowym, a w 2005 roku na Ogólnopolskim Niezależnym Przeglądzie Form Dokumentalnych „Nurt” w Kielcach - Nagrodę Prezesa Zarządu TVP S.A. za „wstrząsający obraz humanitarnej katastrofy małego śląskiego miasteczka, stający się metaforą degradacji człowieka bez pracy i środków do życia”.
Magdalena Nowacka jest także członkiem założycielem Stowarzyszenia „Kulturalnego” Kontur, które m.in. od 2002 roku prowadzi Galerię Sztuki „Szara” w Cieszynie oraz managerem formacji muzycznej Morf, co zaowocowało takimi projektami jak m.in. projekt multimedialny „Morfologia Szarości” czy płyta „Formalina”. Współpracuje także ze studentami, głównie z Wydziału Radia i Telewizji im. Krzysztofa Kieślowskiego w Katowicach (m.in. projekty kierowane na Konkurs Filmów Reklamowych „Kodaka” czy realizacja etiud studenckich).

Szczegółowe informacje o filmografii:

  • "Ewa" (2010)
    W obsadzie: Barbara Lubos-Święs, Andrzej Mastalerz, Anna Guzik, Aleksandra Popławska, Robert Talarczyk, Grażyna Bułka, Jan Skrzek i inni.
    Film powstał dzięki wsparciu finansowemu Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej oraz Śląskiego Funduszu Filmowego.
    Koproducenci: Mastershot Studio, Piramida Film, Farat Film.

    Ostatnia produkcja: 2010 „EWA” – 1 pokaz Międzynarodowy Festiwal ERA NOWE HORYZONTY we Wrocławiu – film w Konkursie NOWE FILMY POLSKIE – Nagroda za debiut

    Ewa

    Film „EWA” to historia prawdziwej miłości, tak prawdziwej, że trudno w nią uwierzyć. Ta historia mogła się zdarzyć wszędzie i na nieszczęście zdarza się na całym świecie. Poruszający obraz o silnych relacjach emocjonalnych w rodzinie, o kobiecie, matce, żonie, w której - w obliczu grożącej jej rodzinie biedy - budzi się charakterystyczna dla kobiet siła do walki o to, co dla niej najważniejsze - o dzieci, dom, stabilizację, o możliwość godnego życia. Film jest pretekstem do analizy otaczającej nas, często trudnej, rzeczywistości i relacji międzyludzkich, jest także bodźcem do ukazania zmagań rodziny ze światem, w jakim przyszło im żyć, z otoczeniem i z własnymi emocjami, bólem, lękami i moralnością. To, co wyzwala w nich siłę do walki z codziennością to wiara w siłę wartości rodzinnych, przebaczenia i miłości, wpisana w postawy naszych bohaterów, którzy muszą żyć normalnie w nienormalnych warunkach.

  • "Wydalony" (2010)
    produkcja niezależna

    Wydalony fot. Jacek Drygała

    „WYDALONY” to obraz Adama Sikory inspirowany trzema prozami Samuela Becketta. Film, w którym nie pada żadne słowo, rozwija autorską wizję motywów z „Molloya”, „Pierwszej miłości” i „Końca”. Fonosfera i obraz, w duchu beckettowskiej ascezy, w całości opowiadają historię bezimiennego bohatera. „Wydalony” to tragifarsa, wizyjna parabola „istnienia niekoniecznego”, wyrzuconego poza nawias egzystencjalnej użyteczności. Życie oparte o małe rytuały, powtarzane czynności, jawi się tu jako droga krzyżowa, pozbawiona jednak metafizycznej rekompensaty. Sikora doprowadza do ekstremum swój język filmowy, sprawdza granice znaczenia ciągu niemych kadrów, wystawia na próbę widza, zmuszonego współodczuwać klaustrofobię egzystencji. Reżyser nie godzi się w „Wydalonym” na minimum kompromisu, rozumianego w duchu jakiegokolwiek pozytywnego
    rozwiązania. „Wydalony” nigdy się nie rozpoczyna, zawsze jednak się kończy. To film bez nadziei, bez Boga, filmowy esej o pustce symboli, którymi wypełniamy „ziemię jałową” naszego życia. Jednocześnie niepozbawiony absurdalnego humoru, „Wydalony” akceptuje śmiech przez łzy, wylewane nad grobem świata przedstawionego, wykreowanego przez autora.
    „Wydalony” – pełnowymiarowa fabuła Sikory, dyskretnie dialoguje z „Filmem” Alana Schneidera z 1965, przy tworzeniu którego brał udział sam Beckett. Dla widzów pamiętających przejmującą kreację aktorską Bustera Keatona, film ten będzie rodzajem palimpsestu, przywołującego figurę trwogi życia w obcym świecie, z którego będziemy wydaleni w nicość śmierci. Autonomicznie, oglądany poza tym kontekstem, zdaje się przynosić nową jakość tego, co określamy mianem „kina niemego”.
    Film stara się być „wiernym przegranej” - linearnie, kierując się potrzebą tradycyjnej narracji, oddaje groteskowe poczynania bohatera. Wpisane są w niego wszelkie idiomatyczne elementy konstrukcji psychofizycznej – kaleka pantomima ruchów, pasywna mimika, nieporadna i szczątkowa komunikacja, wreszcie niemota. Stanowią one plastyczne podkreślenie filmowej kreacji, służącej oddaniu atmosfery upadku, w sposób możliwie przyległy do beckettowskiej strategii pojmowania życia, złożonego z wielu sprzeczności i wykluczających się motywacji. Poharatany psychicznie człowiek - bohater, „zamiera, nim dojdzie do orzeczenia”, jak pisał w „Tekstach po nic” Samuel Beckett.
    Projekt filmowy podejmuje próbę uchwycenia fenomenu filozofii Becketta. Poprzez szczegółowe, nierzadko komiczne portretowanie losów i przygód Wydalonego, chodzi o ukazanie takiego typu bohatera, który staje się poniekąd uniwersalnym typem człowieka, zmagającego się z niekiedy wrogim, ale i też będącym w stanie rozpadu i atrofii światem. Rzecz zrealizowana na Górnym Śląsku, w wybranych przestrzeniach i plenerach oddających posępną aurę opowieści. Obraz, tok filmowej narracji, a także pozostałe zabiegi formalne, poddane są próbie wydobycia esencjonalnej treści:
    rozmycia, nieokreśloności, strachu i pustki.

Magic Production

 

 
 
 
 
Nie czytasz? Nie idę z Tobą do łóżka!